Turystyka - obszar Kociewia

Powiat Tczewski
Wisła to królowa polskich rzek. Jej ujście przez długie wieki stanowiło klucz do gospodarczego panowania w Polsce. Na wysokiej wiślanej skarpie, rozciągającej się od Bydgoszczy na południu Tczew na północy, już w średniowieczu powstały liczne warowne grody, strzegące wpierw Pomorza Gdańskiego przed zamieszkującymi na prawym brzegu Prusami, a później, w czasach krzyżackich, kontrolujące ten ważny szlak handlowy.
Żyzne, lecz podmokłe łąki nadwiślańskie w dobie reformacji stały się nowym domem dla przybyłej z Niderlandów ludności. Dopiero w XIX i XX wieku Wisła wraz z miastami leżącymi nad jej szerokim korytem straciła na znaczeniu. Niewielu gości z głębi Polski trafiła dziś do Pelplina czy Gniewu, zaś Tczew dla większości zmotoryzowanych turystów jest jednym z wielu miast mijanych na trasie do Trójmiasta.
Powiat tczewski obejmuje północno-wschodnią, nadwiślańską część Kociewia. Stolica powiatu jest największym kociewskim miastem, ważnym "węzłem" drogowym i znaczącym ośrodkiem gospodarczym. Głównym szlakiem komunikacyjnym, biegnącym z Tczewa na południe, jest ruchliwa, ale wygodna droga krajowa nr 1, łącząca Gdańsk z Łodzią. Istotnym walorem powiatu są zabytki architektoniczne i ciekawe miasta. Otaczające je tereny wykorzystywane są głównie rolniczo i poza nielicznymi lasami, w południowej części powiatu, niewiele jest tu atrakcji przyrodniczych. /Jarosław Ellwart 1999/

Pojezierze starogardzkie
Pojezierze Starogardzkie w sensie geograficznym obejmuje wszystkie gminy powiatu starogardzkiego oraz leżące już w powiatach ościennych gminy Starą Kiszewę i Trąbki Wielkie. Pojezierze starogardzkie charakteryzuje się brakiem wielkich kompleksów leśnych i licznymi, choć nie dużymi jeziorami. Zajmuje ono centralną i północną część opisanych dalej ziem. Część południowa, piaszczysta i nieurodzajna przyrodniczo stanowi już fragment Borów Tucholskich. Różnorodność form ukształtowania terenu, roślinności i sposobów użytkowania ziemi wpływają na turystyczną atrakcyjność okolic Starogardu, Skarszew, Skórcza i Czarnej Wody.
Podróżując tu będziemy mieli możliwość także obejrzenia licznych wiejskich kościółków i pięknych parków podworskich oraz zachwycenia się wspaniałymi krajobrazami. Borowiackie gminy na południu powiatu starogardzkiego z kolei oferują nam niezaprzeczalne walory Borów Tucholskich - nieskażonej przyrody, bogactwa runa leśnego i niepowtarzalnych jezior. /Jarosław Ellwart 1999/

Powiat Świecki
Południowo-wschodnia część Kociewia administracyjnie przynależy do powiatu świeckiego. Mimo powiązań kulturowych i starań samorządowców kociewskich ziemia świecka nie znalazła się w nowym województwie pomorskim, obejmującym większą część Kociewia. Powiat świecki to nie tylko tereny nad Wisłą, lecz także wschodnia część Borów Tucholskich i dorzecze dolnej Wdy. Jest tu prawie wszystko czego może oczekiwać turysta - zabytki architektury, krzyżacki zamek oraz pierwotna przyroda Borów Tucholskich licznymi rezerwatami. Zalew Żurski, kilkanaście dużych i czystych jezior oraz malownicza Wda, stwarzają dogodne warunki do uprawiania sportów wodnych. Mimo etnicznego zróżnicowania powiatu bez wątpienia jest to jeszcze Kociewie. Co prawda część gmin (Dragacz, Świękatowo i Pruszcz) zamieszkuje głównie ludność napływowa, jednakże pozostałe gminy i oba miasta - Świecie i Nowe, od lat są znane jako ważne ośrodki kultury kociewskiej. /Jarosław Ellwart 1999/