Pinczyn – w odległości 3 km na północny wschód od Zblewa, nad przepływającą tędy rzeką Piesienicą we wczesnym średniowieczu istniało nieduże grodzisko, którego resztki można oglądać do dziś

 Późniejsza królewczyzna starostwa królewskiego, jaką był Pinczyn, stała się znana w końcu XIX wieku. Zawiązana przez mieszkańców spółka parcelacyjna wykupiła z rąk niemieckich tutejszy majątek i rozparcelowała go. Rozwścieczona administracja pruska przez kilkanaście lat nie pozwalała nie tylko na budowę domostw, ale nawet na palenie ognisk służących do gotowania strawy przez mieszkających w szałasach Pinczynian. Jeden z nich Józef Stopa stał się pierwowzorem dla poznańskiego Drzymały. Jako pierwszy zamieszkał w wozie cygańskim. Patriotyczna postawa mieszkańców Pinczyna uwidaczniała się również w czasie strajków szkolnych w latach 1906-07. Ksiądz Stanisław Hofmann pełniący funkcję proboszcza pinczyńskiego prócz rozwinięcia działalności oświatowo-kulturalnej już po odzyskaniu niepodległości przyczynił się do unowocześnienia wsi. Dzięki niemu Pinczyn został zelektryfikowany, wybrukowano główna ulicę i ułożono chodniki oraz wybudowano neobarokowy kościół, przeznaczając starą drewnianą świątynię z roku 1743 na dom parafialny. Pozostałością rozparcelowanego majątku jest pałac wybudowany w początkach XIX wieku. Przy torach kolejowych na północny wschód od wsi znajduje się największy na Kociewiu głaz narzutowy. Diabelski Kamień, bo taka jest jego nazwa, mierzy sobie 14 m obwodu i ponad 2,2 m wysokości.