Kiedyś chodziło  się do  kościoła na  Gorzkie Żale i  Drogę  Krzyżową. Mieszkańcy wsi zbierali  kwiaty  do  wazonu, chłopcy  chodzili na  rezulekcje  na   6.00  rano. Wcześniej, o 5.00, chodzili  budzić ludzi . Kładli sznary, które budziły. Ludzie otwierali okna i  dawali pieniądze. Były  święconki, było prima  aprilis. Ludzie chodzili do lasu po  gałązki, były pisanki, palmy, gałązki, ciasta - drożdżowe, makowce, mazurki, babki. W  koszykach układano prezenty, najczęściej w ogródkach. Po wsi chodzili chłopcy i dziewczyny, smagali brzózką po nogach , żeby dostać pieniądze.

Na Boże Narodzenie.
Choinki stawiano tylko żywe. Na ich gałązakach stawiano prawdziwe świeczki, wieszano pierniczki, łańcuchy ze słomy i papieru. Na święta dostawało się czekolady, ciasta, później pomarańcze i orzechy, cukierki robione z cukru i tłuszczu na patelni. Nie chodziło się z lampionami. Były roraty o 6.00 rano, były pasterki o 24.00, skromne prezenty pod choinką, oczekiwanie na pierwszą gwiazdkę, gdy ktoś broił, dostał rózgę, było wolne miejsce dla gościa. Wieszali jemiołę, kładli sianko pod obrus.

W sylwestra:
Chłopcy zabierali ludziom furtki i bramki. Chowali je i trzeba było ich  szukać!
Kółko dziennikarskie z Pieców