Roman Dolewski to twardziel. Rok temu miał poważnie złamaną nogę, teraz już jest wszystko o.k. i może jeździć dużymi pojazdami. I jeździ, chociaż firmę – usługi asenizacyjne - prowadzi jego syn. Pan Roman, podobnie jak i jego żona, jest człowiekiem pogodnym (ludzie też się dobierają według usposobienia), więc patrzy pogodnym okiem na Ocypel. Pomimo, że są plusy i minusy.

Wieś powstała prawdopodobnie w XII w.; po raz pierwszy wzmiankowana w XVIII w. Jedna z miejscowych legend wspomnianą o zamku na Ostrowie, istniejącym w czasach krzyżackich. Początek Ocyplowi dali prawdopodobnie smolarze. W końcu XIX w. przy drodze do Krępek (obok obecnego dworca) powstał młyn parowy, potem tartak, a w latach pierwszej wojny światowej - drugi. W 1908 roku otwarto stacje kolejową na linii Skórcz - Szlachta. W okresie międzywojennym tartaki przerabiały drewno pochodzace z okolicznych lasów, porażonych sówką chajnówką.

Dalej wspominamy ze Stanisławem Guzem, jak się żyło w borowiackich miejscowościach gminy Lubichowo. Poprzednio pan Stanisław opowiadał nam o przedwojennym Wdeckim Młynie i Smolnikach. Dzisiaj o Ocyplu

Stanisław Guz, wspominając dzisiaj przedwojenny Ocypel, mówi o nazwach i legendach.

Rowerzyści z "Grupy Waldka" jadą z Gdańska do rezerwatu Krzywe Koło w gminie Osiek. Na udzielanie wywiadów nie mają wiele czasu.
- Teraz zsiadamy z rowerów i pędzimy nad jeziorko! - mówią.

Tysiące ludzi w Ocyplu. Miejscowość kwitnie jak za lat PRL-u.