Droga do Kasparusa wiedzie do innego czasu. Jeszcze można zostawić elegancką brykę przy sklepie spożywczym na Kozim Rynku, jeszcze można kupić pepsi ina tym koniec z wrzaskliwą teraźniejszością - nowoczesnością. Dalsza wędrówka samochodem przez pół kilomerta wioski w stronę Osiecznej albo Suchobrzeźnicy byłoby nietaktem. Teraz trzeba spacerkiem w bardzo wolnym tempie tutejszego życia - dalekiego zgiełku, wszelkich nowinek, zwłaszcza budowlnaych, współczesnego świata

- Ja jo ze Śloska. Tu mnie mają za obca, ino chop był swój, bo stąd pochodził. A ja je cudza - śmieje się Elżbieta Serocka, która prowadzi wraz z synem kwaterę agrotustystyczną w Kasparusie.
Czekamy na jej syna, który pojechał w pole robić porządki, bo "znowu bobry zrobiły rompel pompel".

Kasparus, wieś leżąca w Borach Tucholskich, słynie z pięknej drewnianej architektury (w latach 70. planowano utworzyć tu skansen kociewski) i spokoju, tak cenionego przez starszych ludzi.