W Starogardzie czarnoskóry męzczyzna wzbudza jeszcze emocje. Emeka Edozien urodził się w Nigerii. Lubi Franka Sinatrę i ...rosół. Studia ukończył w Lagos, w Gdańsku „robi’ magistra z ochrony środowiska.

Jak znalazłeś się w Polsce?
Konkurencja była duża. Trzeba było mieć dobre stopnie. Mnie się udało i 20 października 2001 roku znalazłem się w Gdańsku. Wybrałem Gdańsk, bo mogłem tam studiować ochronę srodowiska po angielsku. Jeżeli moje sprawy zawodowe i osobiste ułoza się po mojej mysli zostanę w Polsce na stałe. Chciałbym tu studiowac medycynę.

Jak trafiłeś do Easy English?
Przyjechałem do znajomych zobaczyłem szyld na ul. Paderewskiego i zaszedłem żeby zapytać czy nie mają pracy dla lektora. Spotkałem Renatę Grądman. Porozmawialismy i tak już zostałem. W Starogardzie sa bardzo pilni uczniowie. Myślę ,że to troche dlatego, ze jestem obcokrajowcem.

Spróbój porównać Polaków i Nigeryjczyków.
Polacy są bardziej ekspresyjni. Moi rodacy nie okazuja tak jak wy swoich emocji. 20 proc. Nigeryjczyków to katolicy. Dominują muzułmanie.Nigeria jest krajem federacyjnym.

Co zmieniłbyś w Polsce?
Pogodę(śmiech). Kiedy przyleciałem do Gdańska było mi bardzo zimno. A tak na powaznie to w Polsce jest za dużo biurokracji. W Nigerii wiele spraw można załatwić bez pisania tasiemcowych podań.

Jak wyglada Wigilia w Twoim kraju?
Jest bardzo podobna do tej w Plsce. Pojawiły się nawet choinki. W wigilie zbieramy się całymi rodzinami i czuwamy przez cała noc oczekując na świt. Przygotowujemy ryż i napoje. Obdarowujemy się prezentami.

Podaj przepis na świąteczną potrawę.
To chyba byłaby zupa paprykowa z chili .Mieso wołowe trzeba pokroić na paski, dodać flaczki, gotować dodajac chili, oliwę, cebulę czosnek i kostkę rosołową. Z polskiej kuchni lubię rosół, pomidorową i mielone. Nie jestem wybredny.

Jakiej słuchasz muzyki?
Z lat 60 i 70, rythm and bluesa, Franka Sinatry, Nat King Coola i Bary Waitsa.

Oglądasz telewizję?
Tak .Głównie Polsat, BBC i MTV.

Czego się życzy w Nigerii?
Spełnienia marzeń i realizacji planów.
I tego Ci życzę dziękując za rozmowę.

Rozmawiał: Jarosław Stanek