Często pan wraca w rodzinne strony, na Kociewie? Czuje pan tu zew krwi? 
- Jestem tu pierwszy raz, nie licząc pobytu 70 lat temu. Wzruszenie, zew krwi? ...Widzę, że tu wszystko ubogie, nie, jak u nas. A kiedyś ci stąd mówili, że Kongresówka biedna! Mój dziadek nawet odradzał ojcu żenić się z tamtejszą. Lepiej wziąć kobietę stąd, bo pracowita  - mówił. Sentyment mam do Gdańska...
- Byłem w Częstochowie - dodaje Brunon. - Znalazłem Zdzisława w książce... telefonicznej. Powiedziałem przez telefon: wpadnę na chwilę. Chwila trwała wiele godzin.... Albo taka nasza historia.  Mojego ojca zabili Niemcy, a jego ojca Rosjanie w Miednoje... Cała historia rodziny będzie wydana drukiem. Łatwo, bo w rodzinie jest drukarnia.

Nieszpory
Kręcimy się po Republice. Wszyscy dyskutują w grupach i grupkach, dzieci się bawią, młodzieńcy rozkładają siatkę do kometki. Sielanka.
- Tak wielkie spotkanie rodzinne to jest najczęściej na pogrzebie - mówi Prezydent Stanisław  Tysarczyk. - Sporo przyjeżdża też na wesela. Ale tamte spotkania mają zupełnie inny charakter. Tu chodzi o to, żeby było serdecznie i wesoło, i żeby młode pokolenie się uczyło... Zaraz odśpiewam Nieszpory.
Prezydent wychodzi przed wiatę i śpiewa przez mikrofon:
Rzekł pan do pana / Przy sposobności / Nie żeń się chłopie / Nigdy z miłości / Bo co się stało / To się nie odstanie / Miłość przeminie / A baba zostanie.
Zapisałem. Od razu otoczyło mnie kółko osób z zeszytami. Teraz ja musiałem dyktować. 

Koło serca coś ścisnęło
Hubert Józef, emerytowany komandor porucznik lek. med. chirurg,  mieszka na Helu. Na zjazd przyjechał po raz drugi. - Dopisywałem córkę - wyjaśnia. - Mam troje dzieci, trzech wnuków i wnuczkę. Człowiek nie znał ludzie, a teraz się okazuje, że ten mnie pamięta, ten mnie widział. Chciałbym poznać jak najwięcej ludzi. Przed chwilą pokazywałem zdjęcie wnuczki. Mam w portfelu... Te strony. Raz przy okazji skręciliśmy w Więckowach. Jeździłem tam jako licealista, do siostry mamy. Wszystko zmienione, ale koło serca coś ścisnęło. 

Trawa pachnąca żubrem
Od strony lasu, ze spaceru, idzie o lasce starszy pan w kapeluszu. Zerkam na identyfikator. Gerard. Z Gdańska. - Po zapachu odkryłem, że tu jest trawa żubrowa - mówi do mnie. - Nie wiesz jaka to trawa? Nie piłeś żubrówki? Taka trawa rośnie w Puszczy Białowieskiej. Nie, nie jestem przyrodnikiem. Trochę polowałem. Ależ te Kaszuby, Kociewie są piękne. I te strony. Nasze, rodowe. 
Tekt i foto Tadeusz Majewski 

Za tygodnikiem Kociewiak - dodatek do piątkowego wydania Dziennika Bałtyckiego i za Dziennikiem Bałtyckim.